19 Ağustos 2017 Cumartesi
Ercan ÇETİNEL

Hayat

16.01.2016 17:00:13 12 14 16 18 yazdır
Yazar : Ercan ÇETİNEL

Yazmıyorum  sadece karalıyorum işte...Beyaz sayfalara simsiyah, hayatlar kelimeler sığdırıyorum,uzun zamandır kendimce... İçimde kopan fırtınaların götürdüğü anıların yasını tutuyorum  sönmeyen alevlerin kül ettiği resimlerimi tebessümle hatırlıyorum kafama sığmayan düşüncelerimin ağırlığı ile kaybolmuştum gecenin bir saati, çölden kurak olan hayallerimin efendisiyle...


Düşündükçe demleniyor, düşünmek istemediklerimi düşünmek, beklemek istemediklerimi beklemek, sormak istemediklerimi sormak istiyordum  kendime ...


Eskileri hatırlıyordum çok eskileri, sebebini bilmediğim bir hayalin esiri oluyordum, kah mutlu,  kah hüzünlü, bilmediğim bir şarkıyı dinliyordum zamanın sesinden hiç görmediğim çocukların saçına masum bir tarak oluyordum...


Anlamsızlık cümlelerine anlam, onursuzluk denizinde  onurlu  bir sefil,  umut dağında eğri biten çiçeğin yanında, dimdik biten bir ot oluyordum Sadece susuyordum...


Zamana dokunuyor maziye bakıp geleceğin kalbine  usul usul  gidiyordum .


VE yazılmamış şiirlerin okunmamış kitapların,büyümemiş çocukların saf düşüncelerinin suçlusu oluyordum.SUSDUKÇA...


Çamura batmış hayaller  yumağından kurtulmalıydım hızlıca  Artık yazmalıydım...


Bir dizesine nice umutlar sığdırdığım şiirlerin hatırasına  konuşmalıydım...


NE yaptık biz bu hayatı sevmekten başka... SORMALIYDIM...


Hep beraber söylemedik mi  barış şiirlerini, aynı yağmurun beslediği sulardan içmedik mi, aynı toprağın  üstünde biten, buğdaydan yapmadık mı ekmeğimizi .Kardeşçe aynı dalganın içinde mücadele etmedik mi aynı kıyıya vurmadık mı  defalarca, aynı baharın efsununda sarhoş olmadı mı gönlümüz, aynı bayramın sabahında toplanmadık mı, oysa aynı güneşte terlemiştik anlımızı... çünkü biz aynı kavganın insanlarıydık,kimimiz  biraz mutlu biraz hüzünlü ...


Ama  neden ,aynı yanlışların girdabında boğulduk aynı karanlıklarda kaybolduk sebepsizce  bilmeyerek ....


NE yaptık biz bu hayatı sevmekten başka... SUSMAMALIYDIM...


Bir ayna ile kadın gibiydik ,bir güneşle ay gibi ,yıllarca baktık birbirimizin yüzüne tatlı bir buse ile... fırtınalı puslu havalarda sığındık aynı çınarın altına, dallarına sarmıştık bedenlerimizi sıkıca yetimdik  sadece.


Ve aynı sokağın köşesinde nöbet tutmuştuk Gelenlere...


YA ne oldu da yıktık, kalbimize giden köprüleri ,gizli ücralarda ağlayarak akıttığımız göz yaşlarımızı beraber silerken ördüğümüz tuğlaları yıktık ...VE anne kokusuna muhtaç kundaktaki bebek gibi, muhtaçken sevgiye şimdi neden avuçlarımızın  içinden kayıp gittik sebebini bilmediğimiz, hayallerin peşine...
Yazarın Son Yazıları
Yorum Yaz
  • UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.